Ateliers in zintuigelijk theater

NAVIGATORS

Theatre - Antwerp

ATELIERS IN ZINTUIGLIJK THEATER DOOR GABRIEL HERNANDEZ.


Door ‘het ervaren’een fundamenteel onderdeel te maken van de creatieve ontwikkeling, vervaagt het
zintuiglijk theater de grenzen tussen acteur en publiek. Naast een verhaal dat een dramaturgie van de
zintuigen bevat, zijn duisternis en schaduw essentiëel om de individuele verbeelding te triggeren en de
zintuigen te stimuleren. De installatie/performance gaat telkens door in een ruimte die onderverdeeld
wordt in kleinere kamers, afgebakend met doeken en belichting. Elke kamer is onderdeel van het verhaal
en in het meredeel van de kamers is er een performer die de ruimte animeert/bewoont. Het publiek
beweegt individueel of in kleine groepjes door het labyrint. Binnen deze structuur worden de mensen in
het publiek reizigers die niet vanop een afstand naar een voorstelling kijken, maar een persoonlijke
ervaring beleven.


Het labyrint is op zichzelf een onderzoek. Het is als een spons dat de essentie van de omgeving opzuigt.
Het is aan verandering onderhevig, en zal op de laatste dag sterk verschillen van de eerste dag. Het zal
groeien, en iedere dag aan intensiteit winnen. Het labyrint is als een web dat de woorden, emoties,
ervaringen,... vasthoudt van elke persoon die er doorheen wandelt. Het is telkens opnieuw het resultaat
van wat de bezoekers erin achterlaten.


In mijn praktijk is de basis het herdenken van de ruimte vanuit een zintuiglijk perspectief. Het
hoofdzakelijke doel is om het publiek een transformerende ervaring aan te bieden, die verrijkt en de
verbeelding aanspreekt, die emotie en reflectie oproept.


Ik maak gebruik van wat het gebouw, de locatie, de omgeving mij aanbiedt. Ik kijk naar wat het
geheugen, de gevoeligheid van het lichaam en de geografie en geschiedenis van de plek waar ik mij
bevind me vertellen. Het gaat erover tijd en ruimte te nemen om verrassende elementen te ontdekken in
onze dagelijkse omgeving, om naar die omgeving te kijken met een nieuwe blik, om de verrassing en de
nieuwsgierigheid opnieuw te ontdekken via al onze zintuigen.


Ik streef ernaar expressieve en communicatieve mogelijkheden te ontdekken die verder gaan dan de
conventionele interacties. Door middel van speel-zintuiglijke ervaringen probeer ik de omgangsnormen
tussen mensen te herdefiniëren en stel ik een andere benadering voor in het beleven van dagdagelijkse
contacten of handelingen.
Daarnaast zoek ik voorbij de grenzen van reguliere theaterstudies, door de kennis en het geheugen van
het lichaam onderdeel te laten uitmaken van de dramaturgie en de scenografie.
Het herontdekken van ons lichaam en haar omgeving door ons te laten leiden door geluid, geur en
smaak, het stimuleren de sluimerende zintuigen opdat het expressieve potentiëel ervan ontwikkeld kan
worden.


Concreet gaat het om oefeningen doen in evenwicht, balans, gewicht en stabiliteit om de zintuigen
wakker te maken, en dat zijn er veel meer dan de vijf zintuigen die we kennen. Op die manier
verscherpen we de capaciteit om waar te nemen. Ook werk ik rond het geheugen van het lichaam en het
zintuiglijk geheugen. Het gaat er telkens om verhalen te bedenken die we kunnen doorvertellen met ons
lichaam, gebruik makend van de plekken en voorwerpen die de omgeving aanreikt. Het herbedenken
van objecten, geluiden, geuren en zelfs smaken kan een ziel leggen in de installatie of het verhaal dat we
willen brengen, en op die manier kan het ons meer raken dan we ons op het eerste gezicht hadden
ingebeeld.


Vaak voorkomende thema’s in mijn onderzoek/workshops:


• Geuren en hun relatie tot het geheugen
• Relatie tussen performer en publiek
• De lege ruimte/het labyrint als podium
• Het lichaam in de ruimte
• De kunst van het luisteren / stilte
• Geheugen van het lichaam
• Verbeelding – beeld versus actie
• Geheugen van objecten
• Hoe beelden te maken in duisternis, blindegeleide ervaringen creëren